بحث پیرامون شهرستان زرین دشت
با آدمیان زیستن دشوار است، زیرا خاموش ماندن بسی دشوار است. بزرگترین بیداد ما نه با آن کسی ست که از او بیزاریم، بلکه با کسی ست که با او هیچ سر و کارمان نیست. اگر تو را دوستی دردمند باشد، بهر درداش آسایشیگاهی باش، اما آسایشگاهی چون بستری درشت، بستری سفری. این گونه به از همه او را یاری توانی کرد. (و چون دوستی با تو بدی کند، با او بگو: آنچه با من کرده ای را بر تو بخشودم. اما آنچه با خود کرده ای را چه گونه توانم بخشود.) (زرتشت)
+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم آذر 1393ساعت 7:45  توسط اوستا  | 

ﻧﻐﻤﻪ ﺟﺎﻥ،ﻓﺎﻧﺘﺰﯼ ﻣﻦ،ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺷﻌﺮﻭ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻮ ﻃﺮﺣﯽ ﻧﻮﺩﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻭ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﻭ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﻣﺮﺩﻥ،ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺒﺘﺬﻝ ﺷﺪﻩ،ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻧﺰﻭﺍ ﺭﺍ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺑﺮﯾﺪﻥﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻭ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ . ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻤﮑﯽ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﭘﺪﺭ،ﺷﻮﻫﺮﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﺯﻥ،ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﺩﺷﻤﻦ،ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﺧﻮﺩﺕﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻮﻧﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ...ﻫﯿﭻ ﺗﺰ ﻭ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼﺍﺻﻼﺡ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻊ ﺗﺤﺮﯾﮑﺖ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ،ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽﻭﻗﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﺮ ﻃﺮﺣﯽ ﻗﺒﻼﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺘﺮﺍﺡ ﺭﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ ...
+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم آذر 1393ساعت 20:37  توسط اوستا  | 

ﻐﻤﻪ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﺍﺷﮏﻧﺮﯾﺰ،ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻢ ... ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪﺩﯾﮕﺮ ﮐﻤﺮﺕ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﻭﯼ ﭘﻬﻠﻮﯾﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺧﯿﺲِ ﺧﯿﺲ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﯼ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﻭ ﺁﺏ،ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﻭﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﻭ ﺷﮑﻤﺖ ... ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺳﺮﺷﺎﺭﻧﻤﯽ ﺷﻮﻡ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﻟﯿﻤﻮ ﺑﺎ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﯼ ﺍﺳﻤﺖ،ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲﻧﻤﯽ ﺯﻧﻢ ﮔﻮﺷﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ،ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﻧﺖ ﺑﺎ ﻫﺮﭘﯿﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ...ﺗﺼﻮﺭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ،ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵﮐﺮﺩﻧﻢ،ﺑﺎ ﺗﺎﺏ ﺯﺭﺩ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﯽ ﺭﻫﺎ،ﻟﺬﺕ ﻣﻮﻗﺖﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺗﻠﺦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﻧﻢ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻣﯽﻟﺮﺯﺩ،ﮐﻪ ﺷﻮﻕ ﺑﻮﺳﯿﺪﻥ ﻭ ﺑﻮﯾﯿﺪﻧﺖ ﺭﺍ ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻟﯿﻤﻮﯼ ﻣﻦ،ﻗﻠﺒﻢﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺟﺎ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻄﺮ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ،ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻮﺳﻪﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ ...ﺑﺎ ﻣﻦ ﺩﺭﺩﻭﺩﻝ ﻧﮑﻦ،ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ،ﺑﯿﺸﺘﺮﺧﯿﺎﻻﺗﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻡ ... ﮐﺎﺵﻣﯽ ﺷﺪ ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺑﺪﺍﺭﯼ،ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺑﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﭘﺸﺖﮔﻮﺷﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﻮﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺁﺗﺶﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ . ﺍﺯ ﻧﺴﺒﯿﺖ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻡ،ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺎﻗﯽﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﻭ "ﻓﺎﯾﻨﺪﯾﻨﮓ ﺑﺮﻭﺳﻠﯽﮐﯿﻠﺮ " ﻧﺒﺎﺵ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻧﺖ،ﺍﺯ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻭ ﻃﺮﺍﻭﺗﯽﮐﻪ ﺩﺍﺭﯼ،ﺍﻧﻘﺪﺭ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺥ ﺑﮑﺶ،ﮐﻪﻧﻪ ﻣﻦ ﻭ ﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﺕ ﻧﺮﺳﺪ ﻭ ﺁﺧﺮ ﺳﺮﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ﺧﻮﺭﺩﻥ،ﺭﻫﺎﯾﻢ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﮐﻒ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ...
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393ساعت 12:8  توسط اوستا  | 

ﻧﻐﻤﻪ ﺟﺎﻥ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ،ﺩﺳﺘﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪﻩ،ﺍﺻﻼﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪﻩ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻪ ﻣﻦﻧﮕﻮ،ﺑﻪ ﻣﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﮑﻦ،ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻦِ ﺑﺪ ...ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻩ ﺍﺕ،ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﺏ ﻭ ﻣﺜﻞ ﻋﺎﺩﺗﯽ ﮐﻪﻧﺪﺍﺭﯼ،ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﮑﻦ،ﺁﺯﺍﺩ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺵ ﻭ ﺑﺮ ﺧﻮﺩﺗﮑﯿﻪ ﮐﻦ،ﻧﻪ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﻣﻦ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺨﻠﯿﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ...ﻧﻐﻤﻪ ﺳﻨﮓﺷﻮ،ﮔﻞ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻓﻼﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ ...ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺭﻧﮓ ﮐﻨﻤﺖ،ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ،ﺭﻭﯼﻣﺎﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﺯ ﮔﺮﮒ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﮐﻨﺎﺭ ﻻﻟﻪﮔﻮﺷﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻭ ﺩﻋﻮﺗﺖ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﮔﺮﮒ ﺑﻮﺩﻥ . ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﻤﺎﺱﻟﺒﻬﺎﻡ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﻧﺖ،ﺍﺯ ﺭﺍﺣﺖ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻧﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﺑﺎ ﺗﻮﺍﺯ ﺗﺮﺍﻭﺵ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﯾﺎ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ،ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﻘﺪﯾﺮﻣﺰﺧﺮﻑ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﻧﻐﻤﻪﺩﺭﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﻭ ﺑﻔﻬﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢﺑﺎﺷﻢ،ﻧﻬﺎﯾﺘﺶ ﻣﺴﮑﻨﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﺩﻫﺎﯾﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽﻧﺒﺎﺷﻢ،ﺩﺭﺩ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ،ﮐﻨﺎﺭ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﻭ ﺩﺭﺩ ﺟﺴﻢﻭ ﺭﻭﺣﺖ...
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم آبان 1393ساعت 22:17  توسط اوستا  | 

از دانشمندان نیز بپرهیزید! آنان از شما بیزارند، زیرا سترون اند. آنان چشمانی سرد و خشک دارند که در برابر آن هر پرنده ای بال و پر کنده قرار میگیرد. به خود می بالند که دروغ نمی گویند. اما ناتوانی در دروغ گفتن کجا و عشق به حقیقت کجا! هشیار باشید! از تب رهیدن کجا و به دانایی رسیدن کجا! من به جان های افسرده ایمان ندارم.(آن که دروغ نمی تواند گفت از حقیقت بی خبر است) (زرتشت)
+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم آبان 1393ساعت 20:59  توسط اوستا  | 

در جهان کدام ابلهی به پایه ی ابلهی رحیمان رسیده است و در جهان چه چیز به اندازه ی ابلهی رحیمان مایه ی رنج فراهم کرده است! وای بر عاشقانی که از رحم شان برتر، پایگاهی ندارند ! شیطان روزی با من چنین گفت( خدا را نیز دوزخی هست: دوزخ او عشق به انسان است) و چندی پیش شنیدم که گفت : (خدا مرده است. رحم خدا به انسان او را کشت.) ( زرتشت)
+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم آبان 1393ساعت 19:6  توسط اوستا  | 

                                                      آدم

                                                       آدم

                                            آدم موجود عجیبیه!

                        انقدر عجیبه که وقتی دردهات و بهش نشون بدی

                            دیگه ضعیف  میبینتت و ازت فاصله میگیره

                  انقدر فاصله میگیره که اگه دست کمکی بسوش دراز کنی

                                         نتونه دستت رو بگیره

                                                                                         (اوستا)

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم شهریور 1391ساعت 19:11  توسط اوستا  | 

زندگی مثل یه برج میمونه

هرچه که ازش بالاتر بری میتونی رو اطرافیانت کنترل بیشتری داشته باشی

در این برج موجودی زندگی میکنه به نام انسان

 انسانهایی که از همدیگه بالا میرن تا به قله برسند

در نبردی که تنها هدف جا گذاشتن همدیگه است

                                                 

                                                                 (اوستا)

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم خرداد 1391ساعت 21:15  توسط اوستا  | 

آدما هزار و ی چهره دارن

وقتی باهاشون برخورد میکنی

تازه یکی از  چهره هاشون رو میبینی

که میتونه دری بسوی معاشرتت باز کنه

اما این کافی نیست از پسش بر نمیای

(اوستا)

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391ساعت 20:31  توسط اوستا  | 

درووووووووووووووووووووووووود دوستان !!!!!!!!!!!!!!!!!!

من بازم برگشتم.

 میدونم که خیلی از شما ها حتی علاقه ای ب بازگشت من هم ندارید.

اما من اومدم بگم دوستون دارم همه شما ها مخالفان و موافقان همتون رو

خب موضوع این پست ما خودسانسوری است

تا حالا براتون پیش اومده ک در خودتون منفجر بشید و نتونید حرفتون رو بزنید

این مشکل برمیگرده ب شیوه تربیت ما ایرانی ها 

ما ایرانی ها در تربیت کردن یک بچه انقدر ب اون بیچاره سرکوفت میزنیم و میگیم ک این کارو بکن و اون کارو نکن واین بچه وقتی بزرگ میشه بین دنیای بایدها و نبایدها سرگردان میشه اعتماد بنفس خودش و از دست میده و فردا وقتی وارد جامعه میشه نمیتونه حرف خودشو بزنه و از حقش دفاع کنه.

ما ایرانی ها وقتی وارد دوران جوانی میشیم به این نکات برمیخوریم که میفهمیم چقدر فاصله است بین دخترها و پسرها ما وقتی چند پسر درکنار هم هستیم و صحبت میکنیم از خیلی جملات میتونیم استفاده کنیم اما در همین جمع وقتی ی دختر بهمون اضاف میشه از خیلی جملات نمیتونیم استفاده کنیم وباید خودمون رو سانسور کنیم این درد بزرگیه نه؟؟؟؟!!!!! 

همینجاست ک سرو کله تضاد پیدا میشه ما باید یاد بگیریم که اگر جمله ای بد هستش ونباید استفاده کنیم در هیچکجا نباید استفاده کنیم و اگر جمله ای خوب هست در همه جا باید

دوست دارم نظرتون رو در این مورد بدونم آیا شما دوستان عزیز مخالف خود سانسوری هستید یا موافق برام کامنت بزارید.

بدرووووووووووووووود!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  شنبه سوم دی 1390ساعت 19:1  توسط اوستا  | 

دروووووووووود!!!!!!!!!!!!!!!!!!


درووووود بر شما هم شهریان و دوستان و هواداران اوستا .

زرین دشت آینده پس از مطالعه نظرات دوستان عزیز به این نتیجه رسید که شروع به کار سری دوم خود خواهد کرد .

و در اینجا می خواهم به عرضتان برسانم ای آحاد ای ملت ای کسانی که برای فرهنگ مدرن از جان خود مایه گذاشته اید آیا می دانید اولین قدم در این راه تخریب و ویران کردن حصار های درون است .


به زودی در هفته آینده با موضوع خود سانسوری خدمت شما خواهیم رسید.


فعلا بر همه شما دوستان بدرود می فرستم همتون رو اینترنتی میبوسم تا هفته آینده.

+ نوشته شده در  شنبه یکم مرداد 1390ساعت 10:15  توسط اوستا  |